De fotograaf van Auschwitz | Luca Crippa & Maurizio Onnis

Literatuur & Biografieën

Het is het schokkende verhaal van een man die gedwongen werd de oorlogsmisdaden van de nazi’s vast te leggen. In de fotograaf van Auschwitz beschrijven Luca Crippa en Maurizio Onnis dit verhaal. Iedereen kent de foto’s van de gevangenen in Auschwitz en die van de slachtoffers van ­Mengeles wetenschappelijke onderzoeken. Maar wíe nam die foto’s? Een SS’er? Mengele zelf? Wilhelm Brasse, zelf gevangene in ­Auschwitz, werd van 1940 tot 1945 gedwongen om met ‘Deutsche Gründlichkeit’ elk gruwelijk detail van het kampleven op foto’s vast te leggen. Dagelijks geconfronteerd met de wanhoop en het lijden van de gevangenen, realiseerde Brasse zich dat hij iets moest doen om deze misdaden openbaar te maken. Keer op keer riskeerde hij zijn leven door foto’s en negatieven in handen van het Poolse ­verzet te spelen. Toch vond Brasse zelfs in de dodenkampen on­verwachte blijken van hoop: de moed van de ­verzetsstrijders, een klein, vriendelijk gebaar en het vinden van liefde op de onwaarschijnlijkste plek op aarde, overtuigden Brasse ervan dat zelfs oog in oog met de dood sommige mensen nooit hun menselijkheid en de hoop op een beter leven verliezen. Brasse maakte in Auschwitz tussen de 40.000 en 50.000 foto’s. Daarmee had de fotograaf bewijsmateriaal van de Holocaust in handen. Het voorschrift van de kampleiding om de foto’s te vernietigen volgde Brasse niet op. Met gevaar voor eigen leven zorgde hij ervoor dat de foto’s werden gered. Heel bijzonder vind ik hoe de auteurs lezers ook inzicht geven hoe Wilhelm Brasse tracht te overleven in die dagelijkse gruwelijkheden om hem heen en vooral hoe hij zijn ziel beschermd van dat wat menig voorstellingsvermogen te boven gaat. Een bijzonder indrukwekkend boek. 

< VorigeVolgende >